Loading...

Een vakantieweek

//Een vakantieweek

Voor het eerst met het gezin een hele week in ons vakantiehuis verbleven. Normaalgesproken duurt een verblijf voor ons maximaal drie dagen. Wegens school, werk en meer van dat soort verplichtingen. Nu stond het huis leeg terwijl wij vrij waren. Zo konden we genieten van ruimte, rust en heel veel zonneschijn.

“When in Rome act as the Romans”; deze zegswijze indachtig hebben we allerlei activiteiten ontplooid die gasten die in ons huis verblijven vast ook ondernemen. Extra leuk dat ons favoriete neefje Ties erbij was. 

De kinderen ofwel (pre)pubers vermaakten zich dagelijks in het zwembad. De insecten genoten ook van de zomer en de schaars geklede lijven, maar dat mocht de pret niet deren. Mountainbiken behoorde ook tot de sportieve ondernemingen. Gewoon fietsen ook (al was ik de enige die zich met die volgens sommigen oubollige activiteit vermaakte). Prachtige fietsroutes in elke gewenste richting!

Eerste uitje was winkelen met mijn dochter in de stad Groningen. Veel leuke winkeltjes gezien. Op het laatst een bootcentrum gevonden waar ze dat ene jurkje van Saint James hadden dat elders zo moeilijk te vinden was. Die avond gingen de dames naar Mamma Mia – here we go again in Emmen. De Ladies night was uitverkocht, maar desondanks waren de heren zwaar in de minderheid. Ze hebben wel wat gemist. De onvolprezen ABBA-liedjes pasten naadloos in een grappig en soms ontroerend verhaal.

Met Eko-tours door het Nationaal park in de achtertuin rijden; dat stond al enige tijd op de planning. Door de droogte was het nogal stoffig waardoor we na afloop vrijwel onherkenbaar waren. Cool om zoveel over de geschiedenis en omgeving te horen. Ruud was een perfecte gids. Nu weten wij allemaal wat een pingoruïne is. Inderdaad een mooi woord voor Scrabble.

In Bourtange herleefden Middeleeuwse tijden. Zoonlief vond de workshop zwaard- en speervechten wat lang duren. Wel knap hoe iemand in een meerdelig wollen pak op zo’n warme dag de aandacht van een roedel Nederlandse en Duitse kinderen ruim een uur weet vast te houden. De ophaalbrug was het toneel voor een gewapend conflict tussen ridders en onverlaten die de vesting wilden binnendringen. Van pinnen hadden ze nog niet gehoord in deze tijden, dus dat was even beknibbelen voor ons als fervent gebruikers van pin en contactloos betalen. Volgende keer even geld uit de muur halen van tevoren.

Op de laatste dag zijn we naar herinneringscentrum Westerbork geweest. Dat was een indrukwekkende ervaring. Bijzonder hoe de verhalen niet alleen visueel in de omgeving van het voormalige kamp werden verteld maar ook door geluidsfragmenten. Met onder meer passages uit dagboeken en brieven van mensen die in het kamp zijn geweest. “Nooit meer” was een gedachte die mijn dochter en ik achteraf hardop met elkaar deelden.

Daarna was het alweer tijd om naar huis te gaan. Fijn om weer thuis te zijn, maar we hebben wel een beetje heimwee naar Exloo. Ons tweede thuis.

By | 2018-07-26T18:14:33+00:00 juli 26th, 2018|Categories: Nieuws|Reacties uitgeschakeld voor Een vakantieweek